دو نقطه پرانتز بسته!

از صبح توى فکرش بودم که بیام و بنویسم از روزمرگى هام.

از شوق بى نهایتم واسه نزدیک شدن پاییز..

از خیال و رویاهایى که شب و روز توى فکرم باهام هستن..

از آینده اى که چیدم واسه خودم، با تک تک جزئیات..

از فیلم هایى که میبینم و حسِ خوبى که بهم میدن..

از ذوق و شوقى که واسه خرید هدیه ى تولد رفیقم دارم.. و واسه تولد بعدى...

از حالِ خوبم :)

آره! حالِ خوبم... با وجودِ همه ى مشکلات، حتى با وجود دیدن یه پیام که امشب نیستم و بغضى که قورت دادم..

اگه خودمون اجازه ندیم، هیچ چیز نمیتونه این حالِ خوب رو ازمون بگیره. این چیزیه که من این روزا خیلى بهش اعتقاد پیدا کردم، چون تجربه ش کردم... :)

*حیف کلاس زبانم که تموم شد، حیف استادمون نمیاد واسه ترم بعد.. چقد هوامون رو داشت و تشویقمون میکرد.

*میخوام از الان واسه کنکور ارشدم بخونم، اما نمیدونم از کجا شروع کنم..

*اینکه قلب و مغز به یه توافق برسن، نقش زیادى توى ایجاد آرامش داره!